Les très riches heures du duc de Berry PDF

De voorstelling van de maand april, met op de achtergrond het kasteel van Dourdan, in de Très Riches Heures – Chantilly, Musée Condé, hs. Johannes de Lymborch’ geregistreerd werd als burger van de les très riches heures du duc de Berry PDF. Nijmegen was in die tijd een van de vier hoofdplaatsen van het hertogdom Gelre. Het is niet zeker, maar waarschijnlijk was deze Johannes de Lymborch de vader van Arnold de Lymborch de beeldsnijder die tussen 1355 en 1360 geboren werd in Nijmegen.


Sont reproduits en couleurs les 14 premiers feuillets sur les 206 qui composent les Très riches heures : le calendrier qui indique « la signification et la prière de chaque jour » et l’homme anatomique. L’exécution de l’ouvrage débuta en 1410 pour s’étendre sur tout le XVème siècle. Notes, bibliographie. 1995, 23,5 x 32 cm., br., 80 pages.

Arnold trouwde omstreeks 1385 met Metta of Mechteld Maelwael, de zus van de kunstschilder Jan Maelwael en ze kregen minstens zes kinderen tussen 1385 en 1395. Hun grootvader langs moederszijde, Willem Maelwael, had zich omstreeks 1380 in Nijmegen gevestigd, samen met zijn broers Johan en Herman, ze kwamen waarschijnlijk uit het naburige Kleef. Gezien de gewoontes van de tijd is het zeer waarschijnlijk dat de broers hun eerste opleiding kregen in het atelier van hun vader en grootvader in Nijmegen, maar omstreeks 1398, waarschijnlijk na de dood van hun vader, werden Herman en Johan, nauwelijks 13 en 10 jaar oud, in de leer gedaan bij de goudsmid Alebret de Bolure in Parijs. Die opleiding werd niet afgemaakt want Alebret stuurde de jongens in de herfst van 1399 terug naar huis in Nijmegen, waarschijnlijk uit voorzorg voor de pestepidemie die toen woedde in Parijs.

Ze krijgen de opdracht pour faire les ystoires d’une très belles et très notable Bible qu’il avait depuis peu fait commencer. Ze moesten gedurende vier jaar aan die bijbel werken en ondertussen geen andere opdrachten aanvaarden. Bijbel waarover in het contract gesproken werd. Deze thesis wordt vandaag nog vrij algemeen gevolgd alhoewel er kunsthistorici zijn die deze toewijzing aanvechten. Belles heures, Gebroeders Van Lymborch, f191r, De bekoring van een christelijke jongeman.

Wat er na het overlijden van Filips de Stoute met de broers gebeurde is nergens gedocumenteerd, ze kunnen een tijdje teruggekeerd zijn naar hun familie in Nijmegen of in Frankrijk zijn gebleven. Wat hun oom betreft hebben we meer zekerheid, tussen augustus 1404 en april 1406 reist Johan waarschijnlijk terug naar Nijmegen. Zijn eerste vrouw was overleden en hij hertrouwt met Heylwig van Redinchaven, voor de herfst van 1406, in Nijmegen. In de daaropvolgende jaren heeft het paar vier kinderen, drie dochters en een zoon Otto. Christus wordt naar het praetorium gebracht, f143r, gebroeders Van Lymborch.

Via een notitie in een inventaris van Jean de Berry, opgemaakt door zijn Garde des joyaux Robert d’Estampes in december 1401, maar waarschijnlijk ingeschreven in 1405, weet men dat Paul en zijn twee broers een betaling ontvingen van 9 goudstukken en kort daarna nog een van 12 goudstukken. Vooraleer de gebroeders Van Lymborch aan de Belles heures begonnen hebben ze nog drie miniaturen afgewerkt in de Très belles heures de Notre-Dame, dit werk kenden ze dus en was waarschijnlijk tijdens het werk aan de Belles heures voor hen toegankelijk. Uit de inventaris die werd opgesteld na de dood van de hertog in 1416 blijkt duidelijk dat het handschrift dat nu bewaard wordt in het Metropolitan Museum of Art, Cloisters Collection, als Acc. Tussen het werk aan de Belles Heures en de Très Riches Heures vinden we de Herman en Johan terug in Nijmegen in de zomer van 1410 waar ze al hun roerend en onroerend goed verkochten aan hun moeder Metta, verkoop die gesloten werd voor de schepenen van Nijmegen. Maar ook daarna worden ze nog regelmatig vermeld in aktes in Nijmegen. Hoever de hertog ging om zijn ouvriers te plezieren wordt treffend geïllustreerd door het verhaal van Gilette de la Mercière.